PAD ZNAKAM FASCYJ

"Мужские прически того времени несомненно подверглись влиянию армейских стрижек различных стран и, конечно же, голливудского всемогущего целлулоида. Прическа, когда затылок и виски начисто срезаны машинкой и лишь на крышке черепа оставлен островок волос, чуть удлиняющийся над лбом, называлась «под бокс». (Приблизительно соответствует прическе рядового гангстера в популярной телевизионной серии «Антачиблс».) Подавляющее большинство советского мужского населения низших классов — рабочие, криминалы, крестьяне — стриглось «под бокс». По мере возрастания интеллигентности или служебного положения удлинялась и прическа, менее голым был затылок. Когда волосы с шеи не были сбриты, но, начинаясь с «ноля», удлинялись вверх к затылку постепенно, прическа называлась «полька». (Соответствует прическе крупного гангстера в «Антачиблс».) Между «боксом» и «полькой» располагался «полубокс». Лейтенант Вениамин, естественно, стригся под «польку». У солдата выбора не было, его раз в месяц остригали под «ноль» машинкой. Лишь оставшись на сверхсрочную службу, солдат имел право на «бокс» или «полубокс»".
Эдуард Лимонов(У нас была великая эпоха).

Між іншым, сёньня Дзень Сурка. Ці памятае хто яшчэ гэты фільм?

"Ничего так не выдает принадлежности человека к низшим классам общества, как способность разбираться в дорогих часах и автомобилях" - трапная цытата з пелевінскага "Generation "П". З свайго ўласнага вопыту ведаю, ня раз бачыў і чуў, як тыя, у каго няма грошаў, заўжды разбіраюцца ў брэндавых рэчах лепш, чым тыя ў каго яны ёсьць.

Неацэнную страту панес ўчора мікраэтнас літвінаў. Gorliwy Litwin, які з'яўляўся яе стваральнікам, здзеjсьніў віртуальнае харакіры j выдаліў свой дзёньнік. Нам будзе цябе не хапаць...R.I.P.

Чытаючы пра старажытны Рым, разумееш, што праблемы ўлады існуюць і будуць існаваць роўна столькі, колькі існуе чалавецтва. Рэспубліканскі лад і дыктатура мелі заўжды свае плюсы j мінусы. Таму, мне ўжо даўно так падавалася, ідэальная форма ўлады – трыумвірат, палітычны альянс некалькіх лідараў. З аднаго боку гэта моцная ўлада, з іншага яна не дае развівацца свавольству, якое апаноўвае асобу, калі тая дамагаецца неабмежаванаj ўлады.

Самые знаменитые светловолосые красавицы в истории кино.

На пачатку ХІХ ст. У навуцы Англіі панавалі дзьве плыні: кансерватыўная j лібіральная. Дзяліліся яны па палітычнай прыналежнасьці jі стаўленьню да вялікай французкай рэвалюцыі. Першая плыня адмоўна ўспрымала яе дасягненьні, другая адпаведна станоўча. Але іх сучасьнікам быў дастаткова цікавы персанаж: Томас Карлейль. Ён стаяў асобна j час ад часу далучаўся да тыго ці іншага лагеру, а цікавы тым, што ён упершыню распрацаваў тэорыю героеў і натоўпу. “Гісторыя свету – пісаў Карлейль – гэта біяграфія вялікіх людзей”. Героям ён адводзіў ганаровае меjсца: “шанаваньне герояў, якое выражаецца па-рознаму ў розныя эпохі, ёсьць душой усялякай грамадскай дзейнасьці сярод людзей”. Ну і апошнім цікавым момантам, ёсьць крытыка атэізму: “Мы адбросілі рэлігійнасць cярэдніх вякоў, не атрымаўшы нічога наўзамен. Мы забыліся Бога”. У ХХ ст. Яго тэорыяй цікавіліся фашысты.

Вось многія сьцябуцца з тых, хто дапамагаў гаіцянам ці вельмі гучна ім спачуваў, але не бывае дыму без полымя. Быў колісь на Гаіці такі дыктатар Франсуа Дзювалье, які цікавіўся культам Вуду. І вось што з гэтага атрымалася:22 июня 1964 года Франсуа Дювалье, незадолго до этого разогнавший парламент, был провозглашён «пожизненным президентом». В общей сложности (по официальным данным) по обвинению в антигосударственной деятельности было убито 30000 человек.После таких реформ, под политическим давлением США, Гаити оказалась в международной изоляции. Но Папа Дюк не растерялся. Он обращается с официальной речью к народу, в которой заявил, что с помощью ритуалов вуду «вызвал из ада самого дьявола», который нашлёт проклятье на американского президента. Шесть недель спустя Джон Кеннеди был убит в Далласе. Так что жители Гаити, в отличие от американцев, всегда знали ответ на вопрос – «кто убил Кеннеди?».
Такія справы...

В магазине грампластинок продавали пластинку Е. Летова "Прыг-Скок". Продавали ее в разделе детских пластинок, что весьма и весьма странно, учитывая специфику творчества ее автора. Кстати на обратной стороне конверта есть «лейб» яркий такой, «Егор И Опи…е» На вопрос к продавщице: «А вы ее слушали?» последовал обескураживающий ответ: «Да, поют детские песенки какие-то».
Однако после ознакомления с вкладышем к пластинке продавщица с широко раскрытыми глазами начала убирать их на более подобающее место.
И слава Богу, а то представляете, что случилось бы, если бы эта самая пластинка была бы куплена кем-нибудь из взрослых для своих детей? Правильно, и мы говорим «Ужас!»
Источник: 1991 г., «Твои Проблемы», Новокузнецк.

( чытаць )

( напэўна, мая самая любімая песьня, якая больш нагадвае містычны заклён )

Флэшмоб, атрыманы ад wnickey:вы пакідаеце камент, я пішу тры словы, на якія вы посціце малюнкі-асацыяцыі.Мае словы: давер, дарога, дэман ( ... )

Пачаў пампаваць перавыдадзеныя альбомы “Гражданской Обороны”. Перавыданьне пачаў Егор і Ко, ў 2005 годзе, з мэтай данесьці да аўдыторыі сваю творчасьць ў тым гучаньні і канцэптуальнай задумцы, у якой першапачаткова хацелі музыкі, але не змаглі гэта ажыцьцявіць праз збег абставін. Альбомы дапоўнены вялікімі бонусамі рэдкіх запісаў. Вельмі ўразілі «Прыг-Скок» и «Сто лет одиночества», якія лічацца многімі верхам летаўскай творчасьці. Рэстаўраваныя, яны гучаць зусім па-іншаму. Па-іншаму ўспрымаюцца. Але самыя выбітныя ў гэтым плане, гэта «Солнцеворот» і «Невыносимая Легкость Бытия», якія былі запісаныя на лічбаваю тэхніку і дрэнна зведзены. Перавыданыя альбомы гэтыя выjшлі пад назвамі «Лунный Переворот» і «Сносная Тяжесть Небытия» адпаведна. І вось гэта нават не перавыданьне, гэта новыя альбомы з старымі песьнямі пра галоўнае.

Вельмі рэдка чытаю "Беларусь Сегодня", можа таму і не заўважаў, што там друкуюцца цікавыя матэрыялы. Прыкладам вельмі спадабаўся артыкул, прысьвечаны канцэрту Мамонава ў Менску, дзе ўскосна закранаецца праблема сучаснага року: советский и постсоветский рок нес в себе еще и некие атрибуты художественного жеста, то, что сейчас назвали бы перформансом. И при этом брезгливо отворачивался от официальных концертных площадок, презирая тех, кто был удачлив, сметлив, талантлив. А когда пришло время профессионализма, а не эпатажа, когда потребовалось просто хорошо играть и писать талантливые стихи, рок улетучился через форточку. Он был спаян с питавшей его советской системой. Система рухнула, и оказалось, что сам он не представляет из себя никакой ценности.Кажется, последний, кто доживал по своим непоколебимым правилам, был омский рокер Егор Летов. С его смертью для меня закончился и русский рок.
Падпісваюся пад кожным словам - лепеj і ня скажаш...

Усіх праваслаўных, ды проста харошых людзей, з Калядамі! Зычу ўсім простага чалавечага шчасьця!

Ігар Бабкоў пра "нацызм" і ня толькі:
Імануэль Валерштайн недзе напісаў, што самае страшнае ў сучасным “ліберальным” таталітарызме – гэта тое, што ён навязвае вобраз уласнай безальтэрнатыўнасьці. У гэтым сэнсе ўсе, хто стварае альтэрнатывы – розныя – працуюць на свабоду. Незалежна ад таго хто мы – традыцыяналісты, левыя будысты, паэты, мысляры, офісныя работнікі, бадзягі. І мы – разам. Сапраўды, галоўны наш вораг, вораг любой асобы - гэта шэрасьць, шэрая большасьць. Яшчэ Хрыстос казаў, што выратуецца толькі меньшасьць. А апанаваны чэрцямі чалавек казаў, што імя яму легіён. Насьпеў час разумець адзін аднаго.

Некалькі дзён гляджу серыял "Новая Сямейка Адамс". Памятаеце можа такі з дзяцінства? Расповед ідзе пра дзіўнаватую сямейку.Мне заўжды падабаліся Гомэс і Мартыцыя, a у прыватнасьці іх любоўныя зносіны. Тупняк скажаце вы, але як па мне, дык ён нашмат лепш за цяперашнія серыялы. Памятаю, яшчэ на dendy, была гульня адпаведная, якую было нерэальна прайсьці. А якія гульні на dendy падабаліся вам?

Сьвята прайшло па-сяброўску, ў кампаніі блізкіх мне людзей. За апошні час я адчуў сябе сапраўды шчасьлівым чалавекам. Адзіны мінус: для самых блізкіх я стаў неjкім наборам стэрыатыпаў, якія сам некалі ствараў. У прынцыпе вінаваты сам. Цяперака трэба стэрыятыпы гэтыя разбураць. Паказаць сябе з іншага боку. Абдумаўшы ўсё, я вырашыў пачаць ўсё з белага аркуша, наноў, новае жыцьцё. Калі хочаш зрабіць рэвалюцыю – пачні яе з сябе. Усё старое, разам з 2000-мі, засталося ў мінулым, гады тыя адыйшлі да пыльнаj гісторыі, а цяпер пачынаецца жыцьцё новае. Наперадзе яшчэ шмат цікавага j нязведаннага.